ایجاد احساس امنیت در کودکان: راهنماییها و نکات کاربردی

احساس امنیت در پنج حوزه مورد بررسی قرار میگیرد:
- امنیت عاطفی و روانی:
فعالیتهایی مثل بوسیدن و نوازش کردن خیلی خوب است، اما مسئله مهم دیگری نیز وجود دارد و آن جلوگیری از تنش، دعوا و بحث است. اختلاف نظر بین پدر و مادر امری کاملاً طبیعی است، اما این مشکلات در حضور کودکان نباید باشد. متاسفانه بعضی اوقات والدین در حضور بچهها دعوا و قهر میکنند و در خفا مهر و محبت! خیلی اوقات بچهها دعوای والدین را میبینند، اما آشتی و محبت را آنها نمیبینند و این بسیار برای روحیه کودکان مضر است.
دوست داشتن بچهها باید بدون قید و شرط باشد، نه بواسطه کارهای خوبی که انجام میدهند. در ضمن تنبیه فیزیکی یا روانی، امنیت عاطفی کودک را به خطر میاندازد.
- امنیت جسمانی:
در خانه باید پریزهای برق پوشانده شود و وسایل نوک تیز و خطرناک از دسترس بچهها دور شوند. محیط کاملاً ایمن باشد تا کودک آسیب کمتری ببیند. حس امنیت سنگ بنای اعتماد به نفس کودک است.
- امنیت جنسی:
والدین ابتدا باید خود مسائل جنسی که به فرزندانشان مرتبط هستند را یاد بگیرند و سپس متناسب با سن کودکان، به آنها آموزش دهند. آموزش مسائل جنسی به عهده هر دو والد است. آموزش جنسی معمولاً با آموزش اندام خصوصی به کودکان از 3 سالگی شروع میشود.
- امنیت اطلاعاتی:
از وظایف پدر و مادر این است که مراقب باشند که چه اطلاعاتی وارد خانه میشود. میبایست حواسشان به تلویزیون، ماهواره و فضای مجازی باشد. به کودکان آموزش بدهند که ما نمیتوانیم تو را در فضای مجازی تنها رها کنیم و باید همیشه در کنارتان باشیم یا از نرمافزارهای کنترل کننده استفاده کنند.
- امنیت مالی:
بچهها را درگیر استرسهای مالی نکنید و دغدغه بیپولی و وضعیت بد اقتصادی را برای کودک بازگو نکنید.





