راهکارهای جلوگیری از کابوسها در کودکان: چگونه به آرامش و خواب آرام برسند

گاهی اوقات کودکان همانند بزرگسالان، از طریق رویا، تجربیات دشوار و سختی را تجربه میکنند. شنیدن جیغ ناگهانی در نیمههای شب از اتاق خواب کودکتان ناراحت کننده است، اما این کابوسها ممکن است برای خیلی از کودکان اتفاق بیفتد و سراسیمه از خواب بلند شوند.
کابوسها، فقط با شنیدن یک داستان ترسناک یا دیدن یک فیلم نامناسب شکل نمیگیرند، حتی ممکن است با دیدن یک پوستر از حیوان، دیدن یک جانور، دیدن یک تصادف و... ظاهر شوند. کودکان در این سن هنوز قدرت کافی برای جدا کردن تخیل از واقعیت را بطور کامل ندارند، پس ممکن است در اواخر شب، موجودات ترسناکی به رویاهای کودک شما راه پیدا کنند و در نتیجه آنها سراسیمه شوند.
کابوسها ممکن است در طول سالهای پیش دبستانی که ترس از تاریکی رایج است، دیده شوند. بر اساس گزارش بنیاد ملی خواب آمریکا، حدود 25 درصد از کودکان 5 تا 12 ساله مکرراً کابوس میبینند. کابوسها بیشتر نزدیک به صبح، در مرحله خوابِ رم (REM) اتفاق میافتند.
بعد از دیدن کابوس، کودک شما به سختی به تخت خواب خود برمیگردد، اما در هر صورت باید این کار انجام شود.
وقتی فرزندتان گریه میکند به سراغ او بروید و به او اطمینان خاطر بدهید که همه چیز آرام و مثل همیشه است. میتوانید او را بغل کنید و پشتش را به آرامی نوازش دهید تا آرام شود. همچنین توضیح دهید که رویا شبیه فیلمی هست که در ذهنش پخش میشود و وقتی از خواب بیدار میشوند، "فیلم تمام میشود". به او اطمینان دهید که همه چیز خوب است. می توانید از او در مورد رویا بپرسید. با دقت گوش دهید و بگویید چه فیلم عجیب یا ناراحت کننده ای دیدی.
در واقع به نگرانیهای فرزندتان گوش دهید و آن را نادیده نگیرید. حتی اگر نمیتواند با توجه به توانایی مهارت کلامی خود، آن را دقیق توضیح دهد، صحبت در مورد آن می تواند در پردازش رویا به او کمک کند.
برای جلوگیری از کابوسها، میتوانید این راهکارها را انجام دهید:
- ساعت خواب و بیداری کودک منظم شود.
- به برنامه آرام بخش قبل از خواب پایبند باشید، بطوریکه کودک شما احساس امنیت و آرامش کند. به عنوان مثال، حمام آب گرم، کتاب داستان یا صحبت در مورد اتفاقات خوشایند روز.
- تخت راحت و مکانی آرام برای استراحت و خواب او مهیا کنید.
- از فیلمهای ترسناک، برنامههای تلویزیونی، یا داستانها و یا چیزهایی که قبلاً باعث ایجاد کابوسها شدهاند، اجتناب کنید.
- به منابع استرس فرزندتان دقت کنید و اقداماتی برای کاهش یا توقف مواجهه او با این تجربیات انجام دهید.





