اپ رایم
سن کودک را وارد کنید تا مطالب مناسب او را ببینید

کودک شما چند ماهه است؟

مطالب مجله برای سن کودک شما انتخاب می‌شود. سن فقط در مرورگر خودتان ذخیره می‌شود.

یا با تاریخ تولد، دقیق‌تر:

تاریخ تولد

قولنج نوزادی: علت، علائم و روش‌های تسکین آن

خلاصه: قولنج یا کولیک نوزادی یکی از مشکلات رایج در کودکان کوچک است که می‌تواند والدین را درگیر کند. این مقاله به بررسی علت و علائم قولنج نوزادی پرداخته و روش‌های تسکین و کاهش این مشکل را معرفی می‌کند. همچنین، نکاتی برای مدیریت قولنج در نوزادان و پیشگیری از آن نیز بیان می‌شود.
مادری با روسری سرمه‌ای نوزادش را روی ساعدش در اتاق سبز نعنایی آرام راه می‌برد تا دل‌دردش آرام شود.

قولنج یا کولیک نوزادی، گریۀ غیرقابل کنترل در یک نوزاد سالم است. اگر کودک شما کمتر از پنج ماه داشته باشد و حداقل سه روز در هفته را برای بیشتر از سه ساعت متوالی به مدت حداقل سه هفته گریه کند، به احتمال زیاد دچار قولنج شده است. قولنج یک بیماری نیست و به نوزاد شما هیچ آسیب درازمدتی نمی‌رساند، اما شرایط سختی را برای نوزاد و والدینش به وجود می‌آورد. مدت زمان قولنج نوزادی دائمی نیست. قولنج معمولاً در حدود شش هفتگی به اوج خود می‌رسد و سپس بین سه و چهار ماهگی به طور قابل‌ توجهی بهبود می‌یابد. بیشتر کودکان شیرخوار تا چهار ماهگی از قولنج بهبود پیدا کرده‌اند و برای تعداد کمی نیز، قولنج ممکن است تا یک ماه بیشتر از این زمان ادامه یابد. نوزاد مبتلا به قولنج ممکن است علاوه بر گریه، نشانه‌هایی از داشتن گاز شکم نیز داشته باشد. گاز شکم قولنج را ایجاد نمی‌کند، اما ممکن است گاز اضافی شکم ناشی از این باشد که نوزاد مبتلا به قولنج اغلب هنگام گریه، هوا را می‌بلعد. ممکن است متوجه شوید که نوزاد دچار قولنج شما دستش را محکم مشت می‌کند، پشت خود را قوس می‌دهد، صورتش سرخ می‌شود و پاهای خود را باز می‌کند و بالا می‌کشد و هنگام گریه باد شکم دف ع می‌کند. گاهی نیز ممکن است نوزاد پس از دفع باد شکم یا مدفوع کردن، حالش بهتر شود.

روش‌های تسکین نوزاد

  1. ماساژ: نوزاد ممکن است از یک ماساژ آرام لذت ببرد، البته تأثیر ماساژ از لحاظ علمی ثابت نشده است. همچنین لازم است مراقب باشید که در مورد نوزادان مبتلا به رفلاکس، از انجام ماساژ خودداری کنید.
  2. صداهای آرام‌بخش: نوزادان صداهای آرام که یادآور ضربان قلب مادر است را دوست دارند. شما می‌توانید صداهای آرامش‌بخشی مانند صدای باران یا دیگر صداهای طبیعی را در اینترنت جست‌وجو کنید و آن را برای نوزاد پخش کنید.
  3. حرکت و نوسان: حرکت و نوسان ملایم می‌تواند برای نوزاد تسکین‌دهنده باشد. می‌توانید او را در یک تاب نوزاد قرار دهید یا او را در آغوش گرفته و در اطراف خانه راه بروید، شاید آرام شود.
  4. بیرون بردن نوزاد: بیرون بردن نوزاد در یک کالسکه یا آغوشی ممکن است به آرامش او کمک کند. منظره‌ها، صداها و بوهای جدید می‌تواند ذهن نوزاد را مشغول کند و هوای تازه و ریتم راه رفتن ممکن است او را به اندازه‌ای آرام کند که به خواب برود.
  5. تغییر وضعیت‌ بدن: می‌توانید وضعیت‌های مختلف را امتحان کنید تا ببینید کدام را ترجیح می‌دهد، ا ما از قرار دادن نوزاد روی شکمش به شدت خودداری کنید.
  6. قنداق یا پیچیدن کودک: پیچیدن نوزاد در یک تکه پارچه نخی در طول برخی ساعات روز می‌تواند به او کمک کند تا کمتر احساس تنش و اضطراب کند. اگر نوزاد گریان تان برای شیر خوردن آرام نمی‌گیرد، می‌توانید او را در طول تغذیه قنداق کنید.
  7. سکوت: برخی از نوزادان نیاز کمتری به تحریک دارند و به سکوت، آرامش، عدم حرکت و تاریکی بهتر پاسخ می‌دهند.
  8. فرآورده‌های پروبیوتیک: پژوهش‌ها نشان داده‌ است که باکتری‌های رودۀ نوزادان دچار قولنج با نوزادان بدون قولنج فرق دارد و در این تحقیقات، فرآورده‌های پروبیوتیک در برخی از نوزادان به کاهش علائم قولنج آنها کمک کرده است. در صورت تمایل به استفاده از فرآورده‌های پروبیوتیک، بهتر است با پزشک خود مشورت کنید و به او کمک بگیرید تا یک فرآورده مناسب را برای شما انتخاب کند.

مقالات مرتبط