غریبی کردن کودک

کودکان در رده سنی 4 تا 6 ماهگی، به جای احساس غریبی، ممکن است با دیدن افراد جدید به دلیل هیجان و شوق، دست و پای خود را تکان دهند. علت این امر بر می‌گردد به حافظه کودک که هنوز کامل نشده است و مفاهیم آشنا و غریبه را تشخیص نمی‌دهد. از شش ماهگی به بعد، کورتکس مغز بسیار فعال‌تر می‌شود و مهارت‌های مرتبط با حافظه تقویت می‌گردند.

چرا کودکان غریبی می‌کنند؟

از حدود هفت ماهگی به بعد، کودکان تفاوت بین آشنا و غریبه را متوجه می‌شوند و می‌فهمند که افراد و اشیا ناآشنا ممکن است خطرناک باشند، بنابراین شروع به "غریبی کردن" می‌کنند. غریبی در واقع واکنشی طبیعی است که کودک به مواردی که در حافظه‌اش ثبت نشده است، نشان می‌دهد.

راه‌های کاهش غریبی کردن کودکان

برای کاهش غریبی کردن کودکان، لازم است قبل از روبرو شدن با افراد یا اشیا جدید، آنها را به او معرفی کنیم. مثلاً امروز عمه‌ جان به منزل ما می‌آید. عمه خواهر بابا است و یک عینک بزرگ به چشمش دارد و همیشه می‌خندد! در این زمان است که اطلاعاتی از عمه جان در حافظه کودک ثبت می‌شود و واکنش‌های آینده او طبیعی‌تر خواهد بود.

بعضی از بچه‌ها واقعاً در مقابل افراد و چیزهای غریبه، دچار اضطراب و ترس شدید می‌شوند. آن‌ها حتی وقتی که نوزاد بسیار کوچکی هستند، با دیدن یک فرد یا چیز غیر منتظره، ضربان قلبشان تند می‌شود و در تمام دوران کودکی، بیش از حد، احتیاط می‌کنند. این خصلت، ذاتی و نتیجه فرآیند مغزی کودک است و ربطی به تربیت‌های اولیه مادر ندارد. از همه مهم‌تر این که این عارضه، بیماری نیست و نیازی به درمان ندارد. با توضیح دادن درباره اشخاص و اشیا جدید تا حدودی می‌توانیم به کودکان مضطرب کمک کنیم.

معمولاً غریبی کردن از ۷ یا ۸ ماهگی شروع می‌شود، حدود ۱۲ تا ۱۵ ماهگی به اوج می‌رسد و تا دو سالگی کم‌کم کاهش می‌یابد.